Vroeger was echt niet alles beter

Vroeger was je bang voor de bal en droeg je witte sokken met kant. Wie nu nog zegt dat vroeger alles beter was...

Ik schreef over lekker kneuterig knutselen en dat ik dat eigenlijk pas weer met goed fatsoen kan doen als ik zelf moeder ben of dus toch nog juf ga worden.
Mis ik dan mijn kindertijd heel erg? Ik denk het niet. Er zijn zoveel dingen zoveel beter nu.

Je hoeft nooit meer te gymmen Ik was dat meisje dat als laatste overbleef en waarbij je één van de teams dan hoorde zuchten: “Oké, dan nemen wij Robin wel.” Ik hoef nu nooit meer over een bok te springen met angst dat ik met één van mijn benen blijf hangen. Nooit meer gymschoenen met klittenband aan en nooit meer bang zijn voor een bal.

Geen ruzie meer met vriendinnen Ik had twee beste vriendinnen, wat er altijd voor zorgde dat er eentje zich weleens buitengesloten voelde. En daar maakte je dan ruzie over, zo’n twee keer per week. Sowieso waren mijn vriendinnen vroeger veel gemener en enger dan mijn vriendinnen van nu. Mijn vriendinnen van nu hebben humor, zijn slim en vinden mij bij voorbaat al leuk. En ik hen.

Nooit meer dingen eten die je niet lust “Je ben acht jaar, dus je eet acht spruitjes.” 27 spruitjes nu? Nou, dacht het niet.

Geen opblaasmeubels meer Op een gegeven moment had ik heel veel opblaasmeubels. Een opblaasstoel, opblaasklok, opblaasfotolijstjes, opblaaspoef en opblaaskussens. Nu heb ik gewoon een huis met meubels van hout.

Niet kunnen relativeren Als kind kun je niet relativeren. Alles is erg in het kwadraat. Mijn vader en moeder die een avondje uitgaan en best weleens een ongeluk zouden kunnen krijgen? Voor mij een reden om de hele avond uit mijn bed te klimmen en mijn oppassende broer of zus lastig te vallen.

Nooit meer stiekem het ‘Vrijen&jij’-dossier uit Fancy lezen Maar nu mag je dus zelf aan vrijen (lelijk woord) doen en met een beetje pech heb je inmiddels weleens iets meegemaakt waarvoor anderen een brief naar de redactie van Fancy schreven (een soa, zwangerschapstest, een vriendje met een te kleine, you name it…).

12 steden, 13 ongelukken Dat was dus helemaal niet eng.

Niet uit eten kunnen gaan Vroeger vond ik uit eten gaan een big deal. Ik vond dat zó spannend en was dan zó zenuwachtig, dat ik na het voorgerecht misselijk werd en tegen de tijd dat het hoofdgerecht op tafel stond, met mijn moeder op de wc stond om over te geven. Mijn moeder hield dan wel de haren uit mijn gezicht en wreef over mijn ruggetje, maar ondertussen dacht ze ook “En wiens avondje uit wordt er nu door de neus geboord?”
Tegenwoordig kan ik heel goed uit eten gaan. Misschien wel een beetje te goed.

Geen slechte smaak Hoewel, dit is natuurlijk erg van mening verschillend. Maar ik had vroeger een voorliefde voor witte sokken met kant, roze, pailletten, frutsels en glitters. Zo’n plastic kettinkje, strak om de nek in de vorm van, ja, van wat eigenlijk? Moest het een tatoeage voorstellen? In ieder geval: loved it! Mijn kledingstijl werd daarom streng bewaakt door mijn ouders. Zij trokken me een nette blouse aan met daarop een boerderijtafereel. In dit tafereeltje werd een zak met erwten afgebeeld en op die zak stond heel groot ‘Peas’. Waarop mijn broer zei: “Haha, op jouw blouse staat pies!” Ik heb die blouse nooit meer aangeraakt.

Nu jullie! Waar ben je heel blij mee dat je daar van af bent?

6 reacties

  1. Joyce zegt:

    Haha, ik lach me dood! Die boerderijtrui! Ouders he… ;)

    Maar eens even kijken:

    – Niet meer met z’n 7en in 1 huis wonen en 1 douche en 1 toilet delen
    – niet meer mensen die binnenkomen zonder kloppen (ook als je dingen aan het doen was waar je over had gelezen in de Fancy-rubriek ;))
    – niet meer maar 3 aardappelen mogen
    – niet meer derdehands kleding die eigenlijk je maat niet is
    – niet meer je broer die het grappig vindt om onder je bed te gaan zitten en na twee uur schreeuwend je matras omhoog te duwen

    The list goes on and on.

    Toch waren er ook veel dingen wel heel leuk hoor..

  2. Eva zegt:

    Ik kreeg toen ik naar de middelbare school ging een blouse met tulpen aan. met daarbij passend een body warmer met dezelfde tulpen . Hahaha .

  3. des zegt:

    Vrijen en jij dossier! Oh dat mis ik! Vond jij die problemen ook net wat leuker lezen dan die in de Tina stonden?

    En ik bem blij dat we nu whatsapp hebben. Ipv msn. Of of ! Icq haha

    • Robin zegt:

      Ik mis juist msn heel erg! Moet je je voorstellen dat er gewoon de hele dag via de computer tegen je gepraat wordt, leuk!

Laat een reactie achter

Tweet about this on Twitter0Share on TumblrShare on Facebook0

Dit wil je ook weten

Over Hartklop

Leuk hoor Girls, maar wij wonen niet in Manhattan en hebben ook geen eBookdeal of vriendinnen die uit rehab gehaald moeten worden. Lees meer over Hartklop.

Contact

Contact met Hartklop? Dat kan via mail@robinsmits.nl.

Veelgestelde vragen

Antwoord op alle vragen die binnenstromen. Bekijk de FAQ.