Koekhuis mogen bakken

Geen kind meer, al lang niet meer, maar toch die onbeheersbare drang te knutselen en te bakken. Hoe gaan we daar toch in godsnaam mee om? Nou, niet!

Soms, als ik door het park loop, en door de bladeren schop, ben ik naast bang dat ik een hondendrol mee schop (wat een troep zou dat geven zeg) ook altijd een beetje weemoedig. Ik zie bladeren in de mooiste vormen en kleuren en denk dan dat ik ze zou kunnen drogen tussen een dik boek zodat ik er later een mooie collage met ecoline van kan maken. Voor op mijn slaapkamer.
Maar dan herinner ik me altijd weer dat ik geen negen jaar meer ben, maar al 27.

Of kastanjes. Omdat ik in een stad woon en betonblokken mijn natuurlijke habitat zijn, kocht ik uit noodzaak maar een zakje kastanjes. Niet eens zelfgezocht, nee, ze werden me min of meer aangereikt bij de kassa. Ik kocht ze en strooide ze her en der neer in ons stadse appartement. Het sloeg nergens op. Maar ik kocht deze kastanjes omdat ik in eerste instantie moest denken aan poppetjes van kastanjes maken. Again, ik ben al heel lang geen negen jaar meer.

De aflevering van Heel Holland Bakt waarin ze een koekhuis moeten maken: voor mij persoonlijk het televisiemoment van 2014. Ik zou zo graag willen dat ik me niet zo belachelijk zou voelen als ik ook een koekhuis zou maken. En ze onder een glazen stolp zou zetten. Ik weet namelijk dat ik dit pas weer met goed fatsoen kan doen als ik zelf kinderen heb. En o wee als die kinderen geen zin hebben om met hun moeder een koekhuis te bakken en te bouwen. Ik weet niet of ik me dan kan beheersen.

Ik baal dat ik moet wachten tot ik zelf kinderen heb om dit soort dingen gewoon weer te mogen doen. Misschien is het daarom ook wel dat ik vaak naar open dagen ga van een Pabo. Ik heb namelijk het idee dat ik gelukkiger zou zijn als ik zou mogen knutselen en dat niemand dat dan raar zou vinden. Dat niemand er van staat te kijken als ik met een prikpen kerstlantaarntjes zou maken of iedereen in mijn omgeving dennenappels zou sparen omdat “Robin er altijd van die leuke dingen mee kan maken.”
En dat er helemaal niemand zou zijn die zegt: “Zeg, die Robin, die is zeker 99% en een krentenbol?”

Ik moet dus eigenlijk iets heel volwassens gaan doen, zoals moeder of juf worden, om van mezelf dingen te mogen knutselen of bakken. Dat maakt het ingewikkeld. En daarom zou ik dan soms weer negen jaar willen zijn, waar dit toch wat simpeler was.
Lezeressen die weer op ballet zijn gegaan, of koekjes bakken, of mutsen breien of kinderboeken lezen: wat goed en leuk. En kom maar met tips graag, zodat ik me niet zo’n raar kindvrouwtje voel en heel volwassen, zoals ik ben, een pompoen kan haken.

13 reacties

  1. Hedwig zegt:

    Ja, nou tja. Ik doe dat soort dingen denk ik gewoon. Ik ging op mijn 17e nog ‘es op ballet (heb zelfs nog een voorstelling gedans als wesp…) en later nog op ‘volwassenenturnen’. Ik koop graag de houten dierenbouwpakketjes van de Flying Tiger, of stuiterballen of van die jelly ballen met stiekels omdat ze zo lekker voelen. Ik koop een canvas met hartjes en ‘mama’ erop om met mijn vriend te beschilderen voor moederdag. En ik heb laatst een pallet beschilderd met My Little Ponies voor een housewarming. Op mijn schouw liggen beukennootjes, kastanjes en gedroogde kerstbladeren, en ik heb een krijtmuur om op te kleuren. Het liefst wil ik nog een schommel en een ballenbak maar daar heb ik de ruimte nu nog niet voor.
    Ik weet alleen niet of ik tips heb, behalve het gewoon doen want ik word er HEEL blij van en dan maakt het me niets uit of het niet hoort dat ik in bomen klim of soms even een radslag wil doen. Ik denk dat ik het ook makkelijk heb omdat ik thuis altijd te jongste was en me dus sowieso nog altijd ‘de baby’ in gezelschappen voel. Misschien helpt het om je te omringen met mensen die mentaal (of fysiek én mentaal) ook een jaar of 9 zijn (in ieder geval niet ouder dan 12, dat ze alles ‘awkward’ gaan vinden) die lekker meedoen. En misschien met je volgende verjaardag allemaal knutselspul bij de Hema kopen/vragen en dat je dan met z’n allen knutselpakketjes gaat maken en cake gaat versieren. Dat wil ik dus echt al jaren.

    • Robin zegt:

      Ja maar Hedwig, jij bent natuurlijk ook gewoon een knotsgekke vrouw! Haha, wesp. Echt hoor, I love it, vrouwen die op latere leeftijd nog op ballet gaan (stond laatst in de Women’s Health een artikel over). En dat knutselen moet ik maar gewoon doen. Kan mij het schelen.

  2. Hedwig zegt:

    (Ik ben ondertussen heel hard bezig met een essay dus ik boycot de leesbare korte zinnen en alinea’s en interpunctie waar dat niet verplicht is, ter compensatie. Sorry! En ook voor de lange reactie sorry.).

  3. Renate zegt:

    Waarom zou je het niet doen? Gezien de vele DIY-tutorials die ik op allerlei blogs voorbij zie komen ben je niet de enige met een knutselbehoefte.

    Ik herken het trouwens wel enigszins, al sinds er kleurboeken zijn met andere dingen dan kinderachtige tafereeltjes wilde ik er één, maar het voelde toch wat raar om zo’n boek en een pakje stiften te kopen en ook daadwerkelijk te gaan kleuren. Doe het ook niet vaak, maar zo af en toe is het best een fijne bezigheid!

    • Robin zegt:

      Het schijnt heel rustgevend te zijn ja, dat gekleur. Maar die kleurboeken voor volwassenen, ik weet het niet. Ik heb het al vaak zat belachelijk gemaakt in winkels, zo’n kleurboek, maar kleuren binnen de lijntjes kan zo fijhijn zijn! Of net als vroeger in Paint wat lussen maken en die inkleuren met dat emmertje <3

  4. Charlotte zegt:

    Ik snap je punt en herken het. Ik word soms ook gevangen gehouden door mijn eigen gedachten (‘dit is vast raar’, ‘ik moet me als volwassene zo en zo gedragen’). Maar het is zo zonde. En eigenlijk zo makkelijk op te lossen, door die gedachten los te laten (zoooo makkelijk). Dan hoef je niet te wachten tot je kinderen hebt of de PABO te gaan doen.

    • Robin zegt:

      Ja precies, je hebt helemaal gelijk. Je moet daar een beetje vrij in zijn. Maar terwijl ik dit opschrijf denk ik al “Really?”… Aargh!
      Komt vast goed :-)

  5. Paul zegt:

    Iemand met een blog onder de naam ‘hartklop’ weet toch dat je gewoon je hart moet volgen? En wat is er mis met een raar kindvrouwtje zijn? Björk heeft met dat imago een succesvolle carrière opgebouwd. Dus een tip: just do it.

  6. Eva zegt:

    Oh het is zo fijn om te kleuren en dan vooral de lijntjes met stift en de rest met potlood !!!gewoon lekker doen

    • Robin zegt:

      Ha, daar moest ik vanmiddag nog aan denken! Jij kon dat ook heel goed, was ik altijd een beetje jaloers op. Ook op jouw Pergamanospulletjes.

  7. Hendrik zegt:

    Lekker doen wat in je opkomt.
    Maakt je hoofd leeg.
    Leuk stukje Robin,
    Ik wacht op antwoord van Cas

Laat een reactie achter

Tweet about this on Twitter0Share on TumblrShare on Facebook0

Dit wil je ook weten

Over Hartklop

Leuk hoor Girls, maar wij wonen niet in Manhattan en hebben ook geen eBookdeal of vriendinnen die uit rehab gehaald moeten worden. Lees meer over Hartklop.

Contact

Contact met Hartklop? Dat kan via mail@robinsmits.nl.

Veelgestelde vragen

Antwoord op alle vragen die binnenstromen. Bekijk de FAQ.