How to be een nep-Parisienne

Koop nooit een boek waarin staat hoe je Parisienne wordt, want dat is zó niet Parisienne.

Ik heb een zwak voor boeken waarin staat wat ik precies moet doen. Dat vind ik gewoon handig. Ik vind het leven soms al moeilijk genoeg.
Zo kocht ik jaren geleden in Parijs tijdens een korte vakantie het boek Parisian Chic van Ines de la Fressange. Ik las het diezelfde vakantie nog uit in Jardin du Luxembourg. Dat leek me handig, voor als ik ter plekke zou transformeren van Brabantse naar chique Parisienne. Dan wist ik precies welke basics ik moest aanschaffen en waar ik mijn gouden ringen met edelstenen zou kunnen kopen.

Afgelopen weekend vierde ik goed weekend en dat betekent dat ik dan minstens twee keer The American Book Center bezoek. Ik stond daar voor de zoveelste keer met How To Be Parisian Wherever You Are in mijn handen, this close het mee naar huis te nemen. Ik bladerde het weer door en keek naar die veel te lange pony van Caroline de Maigret en even vond ik dat ik ook weer een pony moest nemen. En meer colbertjes zou moeten dragen. Ik zou dit boek kopen en ik zou eruitzien als een Parisienne.

Maar wacht eens even. Denk je nou dat de echte Parisienne een handboek raadpleegt te weten hoe ze zich moet kleden en wat ze moet eten? Dat ze door dat boek weet hoe ze zich moet gedragen? Dat ze luistert als een boek zegt: koop een heel goed, maar heel duur wit t-shirt en als het niet van Petit Bateau is ben je een loser?
Doe normaal. Niemand doet dat. Ja, modebloggend Nederland zal misschien vasthouden aan deze regels en tot in den treure leren jasjes kopen en odes brengen aan gestreepte truitjes. Maar verder niemand, toch?

Wat een Parisienne zo Parijs maakt is dat ze, volgens mij, overal schijt aan heeft. Ze rookt als een ketter en zucht en is arrogant. Ze gaat vreemd en zou het liefst een Burberry trenchcoat dragen met niets eronder.
Dit is niet mijn mening, dit is letterlijk wat er in dat boek staat. Ja, met een flinke korrel zout, dat begrijp ik.

Maar why on earth willen we dat dan ook allemaal hebben en zijn? Ik ben juist blij dat ik nooit een sigaret heb aangestoken en vind het echt heel erg als mensen tegen me zeggen dat ze in het begin dachten “dat ik heel arrogant was.” Ik ga niet vreemd en zou me heel ongemakkelijk voelen op de fiets in alleen een trenchcoat.

Wil je Parisienne zijn, dan moet je er gewoon gaan wonen en wachten tot je minstens tien jaar staat ingeschreven en het recht hebt te zeggen dat je Parisienne bent. Met het opvolgen van zo’n boek lijk je er in de verste verte niet op. Soms moet je je gewoon neerleggen bij het feit dat je een Nederlandse vrouw bent en ooit toch echt voor een kort, auberginekleurig en makkelijk kapsel zal kiezen. En dat heeft ook z’n charme. Vast wel. Ergens. Voor toeristen.

5 reacties

  1. Kim zegt:

    Very very nice! Haha!

  2. Anne zegt:

    haha! Heerlijk geschreven en ik ben het compleet met je eens. Zo’n boek gaat je echt niet transformeren. De laatste tijd schieten dit soort ‘hippe’ zelfhulpboeken echt als paddenstoelen uit de grond. Vind er niks aan. Het is veel leuker om jezelf te vormen zonder regeltjes van anderen, of ‘precies in dat ene plaatje’ te passen. Nee, een Parisienne ben je inderdaad pas als je daar nu eenmaal lang woont en verder vooral je eigen regels maakt. Zoals meer mensen zouden moeten doen. Niet zo als een kudde makke schaapjes achter dit soort makkelijke adviezen aanlopen die vaak gericht zijn op vooral veel consumeren :-)

  3. Lonneke zegt:

    Jeetje wat ben ik blij dat ik je weer ‘ontdekt’ heb. Je schrijft nog net zo geweldig :)

Laat een reactie achter

Tweet about this on Twitter0Share on TumblrShare on Facebook0

Dit wil je ook weten

Over Hartklop

Leuk hoor Girls, maar wij wonen niet in Manhattan en hebben ook geen eBookdeal of vriendinnen die uit rehab gehaald moeten worden. Lees meer over Hartklop.

Contact

Contact met Hartklop? Dat kan via mail@robinsmits.nl.

Veelgestelde vragen

Antwoord op alle vragen die binnenstromen. Bekijk de FAQ.