Gewoon normaal eten

Gewoon normaal eten, wat is dat nog? Durf je nog een gewone, bruine boterham met kaas te eten (gluten! zuivel!) of sla je dan de handen ineen met Satan?

Ik ben altijd net een beetje te dik geweest. Niet veel. Niet erg ook. Maar de laatste keer dat ik een platte buik had, was ik zes.
Nu wil ik dit niet alleen over mijn gewicht laten gaan, het moet hier wel een beetje gezellig blijven. Waar ik het wel met jullie over wil hebben: worden jullie ook een beetje gek van alle nieuwe theorieën die te pas en te onpas met een mooi kookboek worden aangekondigd door een zus van een supermodel? Of door een belachelijk jonge dokter. Ik wel.

Jaren geleden, toen mijn spekcolbert me weer zo verdrietig maakte, heb ik het boek van Amber Albarda gekocht. Alles wat Amber schreef vond ik heel logisch klinken. Amber is namelijk van het onbewerkte, biologische voedsel met flink veel groenten en voor mij toen nog onbekende gekke dingen zoals spelt, gort en quinoa. Ik begon te eten zoals Amber het voorschreef en viel af. Door allerlei dingen (geen zin meer, te duur of gewoon het good old onaardig voor jezelf zijn) stopte ik er mee, en nou ja, dat ging zo de afgelopen vier jaar zo door. Ik had kortstondige affaires met Rens Kroes, Kris Verburgh, Mieke Kosters en een diëtiste die me geen gluten, koolhydraten en zuivel liet eten.

Ik werd er een beetje recalcitrant van. En somber. Want ik had inmiddels zoveel boeken gelezen en documentaires bekeken over voeding, dat ik niet meer wist wat ik moest doen. Alles voelde slecht. Een boterham was de duivel en een bakje yoghurt kon al helemaal niet meer. Gewoon boodschappen doen bij de Albert Heijn kon niet want ik was ervan overtuigd dat ze daar ’s nachts over hun producten nog wat extra E-nummers zouden strooien, als een soort elfenstof.

Het resulteerde dan ook in soms maaltijden overslaan, omdat ik geen zin had me druk te maken over een wel of niet goed ontbijt. Overigens is dit geen verhaal over een aanstormend eetprobleem, hoor. Ik hou te veel van eten om het dan maar niet meer te doen. Maar hoe vaak ik niet tegen mijn vriend heb gezegd dat ik het gerommel met eten beu was en “gewoon weer normaal eten” wilde. Wat dan normaal was, wist ik ook niet goed. Want hoe normaal een bruine boterham met kaas ook klinkt, ik wist dat het én gluten én koolhydraten én zuivel was. En ik wist dat ik er vast een opgeblazen gevoel van zou krijgen én me depressief zou gaan voelen én er kilo’s van aan zou komen.

Ik ben een beetje verpest. Dat merkte ik toen ik wéér met een nieuw dieetboek in mijn handen stond en besefte dat ik eigenlijk alles al wel zo’n beetje weet, op dat gebied. En heeft het me een modellenlichaam opgebracht? Ben ik er veel gelukkiger van geworden? Nee.

Het heeft me alleen maar meer door de war geschopt. Een simpele en gezonde oplossing zou zijn mezelf maar gewoon neerleggen bij het lichaam dat ik nu heb. Maar ik denk dat ik me prettiger voel in een wat petiterige uitvoering van deze vrouw.

Daarom heb ik uitgezocht wat het beste voor mij werkt. Dat betekent: al die boeken dichtslaan, mijn gezonde verstand gebruiken tijdens het boodschappen doen en veel naar buiten om te lopen. Ik hou jullie op de hoogte, want iets dat er de laatste jaren ingeslopen is, gaat er ook niet zomaar meer uit.

Ik ben ook nieuwsgierig naar jullie. Wat vinden jullie van deze onophoudelijke trends? Hoe gaan jullie er mee om? En al het stuk over voedselvoyeurisme in het oktobernummer van Elle hierover gelezen? Erg verhelderend.

  • 24 oktober 2014 ◆ 

6 reacties

  1. des zegt:

    nou ok dus.
    ik vind dit ook heel moeilijk hoor robin. want soms wil ik echt heel gezond eten en voel ik me heel slecht als ik toch weer zin heb in een tosti MET wit brood EN oude kaas EN EXTRA ROOMBOTER, OMG DAT KAN ECHT NIET.

    het zijn wel trends, maar ik denk dat het wel goede trends zijn. snap je? dus het is goed dat er meer bekend is over e-nummers, en gluten en hoe FOUT EN SLECHT (!!) suiker is.

    dus waar ik nu ben achtergekomen: balans is het toverwoord. ok een broodje tosti op z’n tijd is goed, maar een bord met groente nog beter. zoiets.

    *typt ze allemaal met een oreo cheesecake in haar mond*

    • Robin zegt:

      Ik zag die Oreo-cheesecake ineens voorbij komen en toen schudde ik even mijn hoofd, want Des, wil je daar mee ophouden? Steeds van die kleine filmpjes met lekkere baksels?! Kun je wel!

  2. Mrs. T. zegt:

    Gezond verstand en wat meer bewegen, zo doe ik het.

    En verder vind ik het ook moeilijk. Je zou verdorie gewoon op je eten moeten kunnen vertrouwen (maar alle schandalen wijzen uit dat dat helaas niet kan) en eigenlijk zouden al die nare toevoegingen gewoon verboden moeten worden.

  3. Hedwig zegt:

    Ja, echt níets kan meer tegen woordig he? Melk is slecht, in sojamelk zitten hormonen en amandelmelk is alleen maar suiker. Dus moet er maar water bij de havermout? Want brood kan ook niet en cruesli is helemaal een verschrikking. En koolhydraten zijn ook slecht. En maar veel gezonde dingen zoals avocado en noten! (terwijl ik dan denk dat die toch juist de dikmakers zijn? van duizend noten en zaden in je ontbijt word je ook niet slanker dunkt me). En fruit is goed! Maar bevat wel veel suiker. En moet je nu high-carb-low-fat of low-carb-high-fat doen?

    Right. Ik word er ook helemaal gestoord van en wil het liefst alle informatie die ik de afgelopen tien jaar heb gehoord over het (on)gezond zijn van eten vergeten en teruggaan naar mijn idee van gezond (volkoren brood, yoghurt met fruit, aardappels groenten en vlees als avondeten etc.). Misschien moet ik dat maar gewoon doen ook! :)

    • Robin zegt:

      Ik ben benieuwd of je het gaat doen, want ik denk dit namelijk ook zo’n vier keer per maand en dan sta je toch bij de Albert Heijn met een klote-gevoel (ja, echt, niet overdreven) als je een pakje kaas, yoghurt en een netje sinaasappels op de band legt. Hoe slecht kan zoiets zijn, denk je dan? Enfin, succes ermee. Ik ga het ook doen! :-)

Laat een reactie achter

Tweet about this on Twitter0Share on TumblrShare on Facebook0

Dit wil je ook weten

Over Hartklop

Leuk hoor Girls, maar wij wonen niet in Manhattan en hebben ook geen eBookdeal of vriendinnen die uit rehab gehaald moeten worden. Lees meer over Hartklop.

Contact

Contact met Hartklop? Dat kan via mail@robinsmits.nl.

Veelgestelde vragen

Antwoord op alle vragen die binnenstromen. Bekijk de FAQ.